Dziennikarstwo na poważnie i z przymrużeniem oka. Strona adresowana do wszystkich zainteresowanych tematyką szeroko pojętego bezpieczeństwa i kreowania właściwych zachowań społecznych. Znajdzie się tu też miejsce dla osób poszukujących ciekawostek z kraju i ze świata, a także tych spragnionych odrobiny absurdu.

Bajki i słuchowiska muzyczne dla dzieci

Tajemnica ukryta w futrze z gronostaja

Kultowe książki dla dzieci i nie tylko

niedziela, 20 sierpnia 2017

Kultowe słuchowiska, bajki muzyczne - najpiękniejsze wykonania, które z czystym sumieniem mogę polecić (sprawdzone osobiście! istne arcydzieła!)

Scofferometr: *****

Ali Baba i czterdziestu rozbójników
Alicja w Krainie Czarów
Brzydkie kaczątko
Były w lesie raz igrzyska
Calineczka
Chatka Puchatka
Czarodziejski młyn
Czerwony kapturek
Doktor Nieboli
Drzewko Aby Baby
Dziadek do orzechów
Generał Ferdynand Wspaniały 
Guliwer w krainie Liliputów
Jaś i Małgosia
Kopciuszek
Kot w butach
Kozucha-Kłamczucha 
Król Bul
Królowa Zima
Kubuś Puchatek
Kwiatki z Kwiateczkowa
Leśna Przeprowadzka
Mateuszek na Zaczarowanej Wyspie (uwaga! głos głównego bohatera może niektórych denerwować)
Matka Słońca
Muchy króla Apsika
Na jagody
O dwóch takich, co ukradli księżyc
O krasnoludkach i sierotce Marysi
O Tadku Niejadku, babci i dziadku
Ośla skórka
Pan Twardowski na kogucie
Pchła Szachrajka
Pinokio
Plastusiowy pamiętnik
Przygody Pimpusia Sadełko
Przygody Piotrusia Pana
Przygody Robinsona Cruzoe
Stoliczku nakryj się
Szczęśliwa lokomotywa
Szelmostwa Lisa Witalisa
Tańczące krasnoludki
Tomcio Paluch
TOTO
Zabawa w podróż
Zaczarowany las

Bajki - nie muzyczne, które również gorąco polecam

Scofferometr: *****

Baśń o Złotym Ptaku
Czarownik ptaków
Królowa śniegu
O chłopcu z fujarką, królewnie i wiedźmie Bosi
Przygody małpki Fiki-Miki
Syrena
Wielka Niedźwiedzica
Złota przędza
Złote jabłka i dziewięć pawic

Bajki muzyczne, których można posłuchać, jednak w mojej opinii nie są arcydziełami

Scofferometr: *****

Bajki Pana Słonia
Cukierenka pod liściem
Konik Garbusek
Księżniczka na ziarnku grochu
Lampa Aladyna
Lata ptaszek (uwaga! denerwujący głos głównego bohatera)
Lisek Urwisek
Miki Mol i zaczarowany kuferek czasu
Niech żyje Słoń!
O głupim Tomku, wilku i niedźwiedziu
Okruszek w krainie baśni
Opowieść o praprasłoniu (uwaga! irytujące głosy papug i małp)
Porwanie dalmatyńczyków  (nowsze)
Poszukiwacze złota
Przygody Tomka Sawyera (nowsze)
Trampek na drodze
W Karzełkowie
Wielki Czarodziej Oz
Wielki Festiwal
Wiosna radosna
Wyprawa na szklaną górę
Zając Poziomka wśród piratów


Słuchowiska muzyczne, które można odsłuchać raz, tak dla urozmaicenia. Zazwyczaj mają jeden bądź kilka elementów irytujących np. źle dopasowany głos aktora. 

Scofferometr: ***/**
 
Deszczem wyszywane
Dziwne przygody pana Zająca
Kosmiczna heca
Miś Świata (uwaga! niezbyt przyjemny głos misia)
Mowgli - syn dżungli
O Maciusiu, który marzy, by w pożarnej służyć straży
Pora na Telesfora
Tymoteusz Rymcimci (uwaga! irytujący głos głównego bohatera)
Wyprawa po skarby
Wyprawa Tapatików
Zguba Michałka

Lista będzie sukcesywnie uzupełniana - nowe pozycje będą zaznaczone przez jakiś czas na czerwono.
Grafika: Scoffer


poniedziałek, 7 sierpnia 2017

Jak rozpoznać czy malarz kiedykolwiek widział prawdziwe gronostajowe futro oraz czy osoba utrwalona na płótnie była naprawdę bogata czy tylko taką udawała?

Po pierwsze należy wyjaśnić dlaczego płaszcz z gronostaja był elementem ubioru tak pożądanym. Powód jest bardzo prosty: futro z gronostaja symbolizowało władzę i bogactwo. Mogła go nosić tylko rodzina królewska, najważniejsi dostojnicy oraz bogata szlachta. Współcześnie noszą go rektorzy wyższych uczelni i to tylko na oficjalnych uroczystościach (coraz częściej jest to jednak sztuczne futro i w dodatku marnie imitujące to prawdziwe - w Polsce gronostaj objęty jest ochroną gatunkową).
Gronostajowe kołnierze były bardzo cenione nie tylko ze względu na fortunę jaką trzeba było wydać by stać się jego posiadaczem. Futro, oprócz swego niesamowitego śnieżnobiałego koloru, jest bowiem niezwykle ciepłe, dzięki nadzwyczajnej gęstości włosia, a przez swą miękkość i delikatność także bardzo miłe w dotyku. Futro z gronostaja stanowiło więc bardzo praktyczną oznakę społecznego statusu. Nie powinno zatem nikogo dziwić, że także ci mniej zamożni pragnęli je mieć na własność nie zważając zupełnie na stan swojego majątku. Utarło się nawet powiedzenie traktujące o tym bogactwie na pokaz: "u góry gronostaje, a u dołu nie staje" (czy też inna wersja: "z przodu gronostaje, a z tyłu nie dostaje").

Po czym poznać czy namalowane futro z gronostaja jest prawdziwe?

Jeśli będziecie zwiedzać muzeum i natraficie na obraz, na którym umieszczono kogoś w futrze z gronostaja to zwróćcie baczną uwagę na to jak jest to namalowane. Jeśli są to tylko czarne plamy (ciapki ja u dalmatyńczyka czy też kreski) na białym tle to nie jest to prawdziwe futro, a malarz nigdy nie widział gronostaja. Futro z gronostaja powinno być bowiem białe z wyraźnie odstającymi czarnymi ogonkami tego stworzenia. Tylko końcówka ogona jest czarna. Łatwo więc policzyć ile gronostajów zostało zabitych by mogło powstać rzeczone futro. Gronostaj to małe zwierzątko i z tego też względu z jednego gronostaja można uzyskać niewielką ilość futra. Dlatego jest takie drogie - im mniejsze ogonki, tym mniejsze zwierzęta i tym więcej gronostajów zostało zabitych dla uzyskania jednego płaszcza podbitego futrem. Ilość namalowanych ogonków mogła zatem świadczyć o zamożności namalowanej osoby (która zazwyczaj była też zleceniodawcą). Szlachcic niekoniecznie musiał posiadać płaszcz podbity futrem gronostaja, ale jako, że chciał zostać zapamiętany jako osoba dostojna i majętna kazał artyście namalować siebie z takim elementem stroju. Biedny malarz, który nigdy na własne oczy nie widział futra z gronostaja i sugerował się np. innymi obrazami albo był po prostu zbyt leniwy czy też nie miał zdolności artystycznych, malował po prostu czarne plamy zamiast gronostajowych ogonków. Możliwe też, że zależało to od ceny obrazu: przecież nikt nie będzie ślęczał i malował pracochłonnych ogonków, jeśli nie zostanie należycie wynagrodzony. No ale potwierdza to tylko moją teorię o zamożności zamawiającego.

A tak powinno wyglądać poprawnie namalowane futro z gronostaja:



sobota, 10 czerwca 2017

Ciąża to czas wielu zakazów i ograniczeń. To także czas, gdy z większym zainteresowaniem przyglądamy się temu co jemy. Z pewnością wiele z Was wpisywało w Google: "czego nie wolno w ciąży", "produkty zakazane w ciąży", "czego unikać w ciąży" itp. Poniżej przedstawiam listę wszystkich produktów spożywczych, których nie powinno się spożywać w tym wyjątkowym czasie. Druga część artykułu będzie dotyczyła substancji zawartych w kosmetykach, których lepiej unikać w ciąży. Oczywiście nie jest to mój wymysł, tylko spis z różnych artykułów.
Lista powstała na własny użytek, dlatego jest tu wszystko co może zaszkodzić zarówno dziecku jak i przyszłej matce. Pamiętajcie, że nikt nie robi badań na kobietach w ciąży. Jeśli więc ktoś Wam powie, że szkodliwe działanie jakiegoś produktu nie zostało potwierdzone naukowo, że istnienie tylko podejrzenie, możecie śmiało powiedzieć: You know nothing, Jon Snow!

Lista produktów, których nie powinno się spożywać podczas ciąży:

  • cynamon
  • imbir 
  • natka pietruszki
  • niepasteryzowane mleko krowie, kozie i owcze (należy również uważać na przetwory mleczne typu oscypek)  
  • niepasteryzowane soki
  • nie przesadzać z produktami zawierającymi witaminę A, gdyż jej zbyt wysoka dawka może prowadzić do poważnych uszkodzeń płodu
  • olejek rozmarynowy 
  • olejek rumiankowy
  • produkty wysoko przetworzone
  • produkty zawierające kofeinę (kawa, herbata, cola, napoje energetyzujące, kakao, czekolada)
  • sery dojrzewające (typu brie, camembert) i pleśniowe (np. rokpol, lazur), a także miękkie (typu feta)
  • surowe jaja (odpada również majonez domowej roboty i sernik na zimno)
  • surowe mięso i ryby (odpadają również wędzone produkty)
  • zioła i przyprawy: aloes, anyżek, chmiel, cząber, dziurawiec, hibiskus, jałowiec, jemioła, krwawnik, liście malin, lukrecja, mięta polna, muszkatołowiec, pietruszka, piołun, pluskwica groniasta, podbiał, pokrzywa, rabarbar, rozmaryn, serdecznik pospolity, szałwia, tasznik pospolity, trawa cytrynowa, tymianek, wrotycz, żeń-szeń

Jakich kosmetyków nie powinno się używać w czasie ciąży? Ano takich, w których w skład wchodzą:

  • algi morskie (ale tylko ze względu na ryzyko przedawkowania jodu)
  • amoniak
  • Bimatoprost oraz Dechloro Dihydroxy Difluoro Ethylcloprostenolamide, Isopropyl Cloprostenate, Trifluoromethyl Dechloro Ethylprostenolamide, 17-Phenyl Trinor Prostaglandin E2 Serinol Amide, Methylamido Dihydro Noralfaprostal
  • DEA, MEA, TEA (triethanolamine) 
  • dihydroaceton (DHA)
  • EDTA
  • fenoksyetanol (Phenoxyethanol) 
  • filtry przenikające (Etylhexyl Methoxycinnamate (Octyl Methoxycinnamat), Benzophenone-3 - 4, Methylbenzylidene Camphor, Octyl Dimethyl PABA, Homosalate)
  • fluor (w wysokim stężeniu)
  • formaldehyd i pochodne formaldehydu oraz formaliny (Diazolidinyl Urea, Imidazolidinyl Urea, Benzylhemiformal, Bronopol, Bronidox, DMDM Hydantoin, Quaternium–15, Sodium Hydroxymethylglycinate)
  • ftalan (DEP, DEHP, DMP, BBP) - nie używać i nie wdychać!
  • glutation
  • heksachlorofen
  • hormony np. estradiol
  • hydrochinon
  • Izopropyl Palmitate
  • kwas hamusowy
  • kwas salicylowy i jego pochodne (Salicylic Acid), kwas glikolowy (Glicolic Acid), migdałowy (Mandelic Acid), azelainowy (Azelaic Acid), jabłkowy (Malic Acid), winowy (Tartaric Acid), cytrynowy (Citric Acid), mlekowy (Lactic Acid), kwas kojowy (Kojic Acid)
  • nutrikosmetyki (ze względu na możliwość przedawkowania witaminy A)
  • olej sojowy, wyciągi z soi 
  • olejki eteryczne (np. olejek z pietruszki, różany, lawendowy, rumiankowy, jaśminowy, szałwiowy, tymiankowy, olejek wintergreen (golteriowy))  
  • parabeny tj. Methylparaben, Ethylparaben, Isopropylparaben, Propylparaben, Butylparaben, Benzylparaben 
  • PEGi (Polyethylene Glycol, Propylene Glycol)
  • p-Fenylenodiamina (p-Phenylenediamine/PPD)
  • piżmo syntetyczne
  • poliakrylamid (Poliacrylamide)
  • rezorcyna 
  • silikony  
  • SLS i SLES
  • syntetyczne antyutleniacze (BHT, BHA) 
  • tetracyklina 
  • toluen
  • triklosan
  • witamina A, retinol, retinoidy, retinal, palmitynian, octan retinolu   

Substancje nie polecane i ich skutki uboczne dla kobiet w ciąży:

  • kofeina (może przyczynić się do powstawania żylaków)
  • kosmetyki przeciwtrądzikowe (mogą nasilić zmiany oraz powodować przebarwienia skóry)
  • kwasy owocowe AHA (mogą powodować podrażnienia skóry i przebarwienia)
  • olejek bergamotowy (przyczynia się do powstawania plam pigmentacyjnych, działa fototoksyczne na skórę)
  • substancje estrogenne np. olej sojowy, wyciągi z soi (mogą powodować przebarwienia skóry)
  • wosk do depilacji - tutaj chodzi o samą czynność (może przyczynić się do powstawania żylaków)
  • wyciąg z kasztanowca (może przyczynić się do powstawania żylaków) 

piątek, 2 czerwca 2017

Przedstawiam Wam, moi Drodzy, listę kultowych i wciąż nadspodziewanie aktualnych książek, które poprzez przystępną formę jednocześnie bawią i uczą zarówno dzieci jak i dorosłych. Jeśli więc szukasz wartościowej literatury dla dzieci lub po prostu chcesz sobie przypomnieć tytuł ulubionej książki z dzieciństwa, to znalazłeś się we właściwym miejscu.
Książki te należą do tzw. literatury łączącej pokolenia. Czytali je nasi dziadkowie, rodzice i oczywiście my sami. Nadszedł więc czas, by zapoznać z nimi także nasze dzieci.
Lista ułożona jest alfabetycznie i w żaden sposób nie faworyzuje konkretnych pozycji.


101 dalmatyńczyków - Dodlie Smith
120 przygód Koziołka Matołka - Kornel Makuszyński, Marian Walentynowicz
Akademia Pana Kleksa - Jan Brzechwa
Alicja w Krainie Czarów - Jeremi Przybora
Anaruk, chłopiec z Grenlandii - Czesław Centkiewicz
Ania i mama - Irena Landau
Ania z Zielonego Wzgórza - Lucy Maud Montgomery
Awantura o Basię - Kornel Makuszyński
Bajeczki z obrazkami - Wladimir Sutiejew
Bajki - Charles Perrault 
Baśnie - Hans Christian Andersen
Baśnie braci Grimm -  Wilhelm Karl Grimm i Jacob Ludwig Karl Grimm
Błękitny zamek - Lucy Maud Montgomery
Bracia Lwie Serce - Astrid Lindgren
Brzechwa dzieciom - Jan Brzechwa
Bułeczka - Jadwiga Korczakowska
Chłopcy z placu broni - Ferenc Molnár
Cudaczek-wyśmiewaczek - Duszyńska Julia
Czarny Diament - Anna Sewell 
Czuk i Hek - Arkady Gajdar
Doktor Dolittle i jego zwierzęta - Hugh John Lofting (cykl książek o Doktorze Dolittle)
Dom pod kasztanami - Helena Bechlerowa
Dwa lata wakacji - Juliusz Verne
Dwadzieścia tysięcy mil podmorskiej żeglugi - Juliusz Verne
Dzieci kapitana Granta - Juliusz Verne
Dzieci z Bullerbyn - Astrid Lindgren
Dzieci z Leszczynowej Górki - Maria Kownacka
Elementarz Wiewióreczki - Czesław Janczarski
Ferdynand Wspaniały - Ludwik Jerzy Kern
Franek - Maria Konopnicka
Gdzie mieszka bajeczka - Czesław Janczarski
Geometria dla najmłodszych - Władimir Żytomirski (książka edukacyjna, ale z niezwykle zabawnymi historiami)
Grzybobranie - Dorota Gellner
Idzie niebo ciemną nocą -  Janusz Grabiański, Ewa Szelburg-Zarembina 
Ivanhoe - Walter Scott
Jacek, Wacek i Pankracek - Mira Jaworczakowa
Jak lisica uczyła się latać - Aleksy Nikołajewicz Tołstoj
Jeżycjada - Małgorzata Musierowicz (cykl książek)
Kajtkowe przygody - Maria Kownacka
Karolcia - Maria Kruger
Kichuś majstra Lepigliny - Janina Porazińska 
Kjersti - Babbis Friis Baastad
Klechdy domowe - Hanna Kostyrko
Kocia mama i jej przygody - Maria Jadwiga Buyno-Arctowa
Konik Garbusek - Piotr Pawłowicz Jerszow
Krecik w mieście - Zdeněk Miler 
Król Maciuś Pierwszy - Janusz Korczak
Kubuś Puchatek - A.A. Milne
Kukuryku na ręczniku - Maria Konopnicka
Lassie, wróć! - Eric Knight
Lokomotywa - Julian Tuwim (zbiór wierszy)
Łowcy wilków - James Olivier Curwood
Macoszka - Barbara Wiza   
Mała księżniczka - Frances Eliza Hodgson Burnett
Małgosia contra Małgosia - Ewa Nowacka
Mały Książę - Antoine de Saint-Exupéry
Mały lord - Frances Eliza Hodgson Burnett
Mania czy Ania - Erich Kästner
Mary Poppins - Pamela Lyndon Travers
Mikołajek - René Goscinny (cykl książek o Mikołajku)
Miś zwany Paddington - Michael Bond
Muminki - Tove Marika Jansson (cykl książek o Muminkach)
Na jagody - Maria Konopnicka
Nalle, wesoły niedźwiadek - Gösta Knutsson
Nasza mama czarodziejka - Joanna Papuzińska
Niewiarygodne przygody Marka Piegusa - Edmund Niziurski
Nowi przyjaciele Misia Uszatka - Czesław Janczarski
O krasnoludkach i sierotce Marysi - Maria Konopnicka
O psie, który jeździł koleją - Roman Pisarski
O wróbelku Elemelku - Łochocka Hanna
Ołówek opowiada - Pál Korcsmáros (książka edukacyjna: ciekawe historie + nauka rysowania)
Opowieści z wierzbowego lasu - Kenneth Grahame
Osiołek Gapa - Lew Szewrin, Władimir Żytomirski
Oto jest Kasia - Mira Jaworczakowa
Pan Samochodzik i templariusze - Zbigniew Nienacki (cykl książek o przygodach Pana Samochodzika)
Panna z mokrą głową - Kornel Makuszyński
Pierwsze polowanie - Witalij Bianki
Piętnastoletni kapitan - Juliusz Verne
Plastusiowy pamiętnik - Maria Ludwika Kownacka
Pollyanna - Eleanor Hodgeman Porter
Przez różową szybkę - Ewa Szelburg-Zarembina
Przygody Filonka Bezogonka - Gösta Knutsson
Przygody Joanny - Jadwiga Korczakowska
Przygody kota Filemona (+ książka Filemon i Bonifacy) - Marek Nejman i Sławomir Grabowski
Przygody Nieumiałka i jego przyjaciół - Mikołaj Nosow
Przypadki Robinsona Cruzoe - Daniel Defoe
Puc, Bursztyn i goście - Jan Antoni Grabowski
Robin Hood - Tadeusz Kraszewski
Rozbitkowie z Chancellora - Juliusz Verne
Rumcajs - Václav Čtvrtek (cykl książek)
Sekretny dziennik Adriana Mole'a lat 13 i 3/4 - Sue Townsend
Serce - Edmund de Amicis 
Skarb pod wiatrakiem - Kownacka Maria, Kucharski Jan Edward
Słoneczko - Maria Buyno-Arctowa
Słoniątko - Rudyard Kipling
Słoń Trąbalski - Julian Tuwim
Szaleństwa Panny Ewy - Kornel Makuszyński
Szatan z siódmej klasy - Kornel Makuszyński
Szelmostwa lisa Witalisa – Jan Brzechwa
Szkolne przygody Pimpusia Sadełko - Maria Konopnicka
Tajemnicza wyspa - Juliusz Verne
Tajemniczy ogród - Frances Eliza Hodgson Burnett
Tomek w krainie kangurów - Alfred Szklarski (cykl książek)
U złotego źródła. Baśnie polskie - Stefania Wortman
W osiemdziesiąt dni dookoła świata - Juliusz Verne
W pustyni i w puszczy - Henryk Sienkiewicz
Wesołe lato - Helena Bechlerowa 
Wiatrak profesora Biedronki - Kownacka Maria, Kucharski Jan Edward
Zajączek z rozbitego lusterka - Helena Bechlerowa
Zazulka - Anatole France
Zgaduj-zgadula - Edward Szymański
Złamany miecz - Kornel Makuszyński

Lista będzie sukcesywnie uzupełniana - nowe pozycje będą zaznaczone przez jakiś czas na czerwono.
Grafika: Scoffer

poniedziałek, 8 maja 2017

Mówią, że śmiech to zdrowie. Najwyższy więc czas podleczyć skołatane nerwy końską dawką czystej radości. Oto 10 serialowych must watch, które powinien obejrzeć każdy kto:
a) ma choć odrobinę poczucia humoru,
b) umie rozpoznać ironię i sarkazm,
c) lubi abstrakcyjny i absurdalny humor sytuacyjny.

1) M*A*S*H (1972-1983)


2) Futurama: Przygody Fry'a w kosmosie (1999-2013)


3) Hoży doktorzy/Scrubs (2001-2010)


4) Dr. House (2004-2012)


5) Just Shoot Me!/Ja się zastrzelę (1997-2003)


          6) 3rd Rock from the Sun/Trzecia planeta od słońca (1996-2001)


7) The Big Bang Theory/Teoria wielkiego podrywu (2007-)


8) Life with Louie/Świat według Ludwiczka (1995-1998)


                                          9) Fruits Basket (2001)


                          10) Pingwiny z Madagaskaru (2008-2013)


Plakaty zostały pobrane ze strony: www.filmweb.pl

środa, 25 stycznia 2017

Najciekawsze motocyklowe kampanie społeczne cz. 3, czyli czego motocykliście robić nie wolno

Kampania "Ride Safe So You Can Ride Again"
Nie licz, że ktoś będzie myślał za Ciebie. Twoje bezpieczeństwo na drodze w dużej mierze zależy od Ciebie i Twojego stylu jazdy. Jeździj więc... z głową.

Kampania "Don't Speed"
Nie przeceniaj swoich umiejętności. Nie jeździj z przekonaniem, że jesteś nieśmiertelny, że co jak co, ale Tobie nic się nie stanie, bo wypadki zdarzają się innym. Udało Ci się raz, drugi, trzeci, ale za czwartym razem może Ci zabraknąć szczęścia.

Kampania "The Road's No Place to Race"
Ulica to nie tor wyścigowy. Drzewo, słup, latarnia, autobus, a nawet zwykła ławka może stać się dla Ciebie śmiertelnym zagrożeniem. Nie daj się ponieść emocjom, włącz myślenie.

Kampania "Complaisance 2 Roues"
Jeżdżenie na zderzaku jest jednym z głupszych (o ile nie najgłupszym) zachowaniem motocyklistów. Niezachowywanie bezpiecznej odległości często kończy się tragicznie przy najlżejszym hamowaniu samochodu. Jadąc zbyt blisko nie masz szansy na jakąkolwiek reakcję.  
Ja wiem jak to jest... wsiadając na motocykl stajemy się nieustraszeni, świat należy do nas. Nic złego nie może się stać, nie nam, nie dzisiaj. Złudne poczucie bezpieczeństwa. 
Ryzyko wchodzi w krew, te codzienne naginanie granic, sprawdzanie ile jeszcze można, jak blisko się podjedzie, jak szybko, czy będę dziś mieć szczęście czy zawiozą mnie do kostnicy. Tak jakby siedział w nas inny człowiek, na wskroś naiwny. 
 Pamiętaj: zawsze zachowuj bezpieczną odległość. Nie zależnie czy jedziesz motocyklem czy samochodem. To straszne co teraz napiszę, ale ktoś to musi zrobić: brak zaufania jest podstawą bezpieczeństwa.


Kampania "Drunk Riding. Over the limit. Under arrest"
Cóż... nie ukryjesz tego, że jesteś pijany. Zwłaszcza na motocyklu.
Reklama adresowana do tej niewielkiej grupy motocyklistów jeżdżących pod wpływem alkoholu.

 Artykuł będzie uzupełniany o najnowsze i najbardziej intrygujące kampanie społeczne. Oczywiście ich wybór nadal będzie całkowicie subiektywny, inaczej po prostu być nie może.


wtorek, 30 sierpnia 2016

Co zrobić, gdy zablokuje Ci się Warszawska Karta Miejska lub inny nośnik, na którym masz zakodowany bilet (Elektroniczna Legitymacja Studencka lub Warszawska Karta Płatnicza)?

Spokojnie, jeszcze nie wszystko stracone. Podjedź na stację metra Plac Wilsona lub Dworzec Gdański i zbliż kartę do przedniej ściany któregokolwiek z tamtych kasowników. I po problemie!
Uwaga! Ten trik działa także na wszystkich kasownikach drugiej linii metra (M2).

Dlaczego kasowniki na tych dwóch stacjach oraz na całej linii M2 są takie wyjątkowe? 

Odpowiedź jest banalnie prosta: należą do innego producenta. Z tego samego powodu, w 2013r. nie objęła ich awaria systemu czytającego karty miejskie i bilety kartonikowe. 

W jaki sposób można zablokować kartę miejską?

Karta miejska lub inny nośnik, na którym można zakodować bilet, najczęściej blokuje się, gdy wraz z nim do kasownika zbliży się inną kartę (np. w sytuacji, gdy zamiast samej karty przykłada się cały portfel). Wówczas karta staje się nieczytelna. Jednak nie martw się, bilet wciąż jest na niej nagrany i  widnieje w systemie. Do tej pory sytuacje z blokadą zdarzały mi się (i moim znajomym) tylko w metrze. Nie wiem czy można w ten sposób zablokować kartę w autobusie czy tramwaju.
Jeszcze jedna uwaga na koniec. Jeśli powyższa metoda nie zadziała, będziesz musiał wymienić kartę. I nie łudź się, że miłe panie z punktu obsługi pasażerów w jakiś cudowny sposób ją ożywią. Cała nadzieja w kasownikach linii metra M2 oraz na stacjach Plac Wilsona i Dworzec Gdański!
 
 Feralna bramka na stacji metro Świętokrzyska (druga od prawej strony). Blokada WKM mimo braku innych kart. Czyżby przeklęty kasownik?

 Autor zdjęć: Scoffer

niedziela, 28 sierpnia 2016

Najciekawsze motocyklowe kampanie społeczne cz. 2, czyli ZOBACZ w motocykliście zwykłego człowieka

Kampania "Named Riders" 
Zobacz w motocykliście człowieka, który tak jak Ty ma swoje plany i marzenia. Jest czyimś dzieckiem, rodzicem, jedyną miłością, przyjacielem, kumplem, sąsiadem. To żywy człowiek, z krwi i kości. Nawet, jeśli jeździ jakby był nieśmiertelny, ciało ma całkiem zwyczajne. Kruche i słabe w wypasionym kasku i kombinezonie. 
Drogi kierowco, jeśli trafi Ci się delikwent jeżdżący tak jakby jutra miało nie być, mimo wszystko nie nazywaj go "dawcą nerek". Nazwij go idiotą, szaleńcem itd., ale nie odbieraj mu człowieczeństwa tym uprzedmiotawiającym określeniem. I pamiętaj, ten idiota też ma rodzinę, znajomych i jeśli zepchniesz go z pasa, ucierpi na tym cała masa ludzi, a Ty wcale nie oddasz przysługi ludzkości. Może ten szaleniec za kilka lat zostanie świetnym kardiochirurgiem i uratuje bliską Ci osobę? Los bywa przewrotny.

Kampania "When you're on your bike, you're on your own"  
Ta reklama społeczna idealnie odzwierciedla moje wyobrażenie o niektórych kierowcach czterech łek. Faktycznie czasem jeżdżą tak jakby mieli opaskę lub klapki na oczach. 
Rada dla motocyklisty może być tylko jedna: traktuj kierowców tak jakby byli mieszkańcami Miasta Ślepców - z góry zakładaj, że Cię nie widzą. Może i pomysł absurdalny, ale czego się nie robi dla zapewnienia sobie odrobiny bezpieczeństwa?

Kampania "A Day Out In Devon" 
"Nie widziałem go" - tak najczęściej tłumaczą się kierowcy, gdy spowodują wypadek z udziałem motocykla. Czy to w ogóle jest jakieś usprawiedliwienie? Brzmi raczej jak przyznanie się do winy. 

Kampania "Give motorcyclists a second thought"
Nie daj się zwieść złudzeniu optycznemu. To, że coś jest mniejsze nie oznacza, że porusza się wolniej. Zaczekaj z wykonaniem manewru, aż będziesz całkowicie pewny, że jasny punkt nie oznacza zbliżającego się do Ciebie motocykla.

Kampania "What do we to do to get noticed?"
No właśnie. Co jeszcze mamy zrobić byś nas zauważył, drogi kierowco?

Taki strój z pewnością przyciąga wzrok. A teraz wyobraźcie sobie tak ubranego harleyowca. Z obwisłym brzuchem. Riddikulus!

Artykuł będzie uzupełniany o najnowsze i najbardziej intrygujące kampanie społeczne. Oczywiście ich wybór nadal będzie całkowicie subiektywny, inaczej po prostu być nie może.

wtorek, 16 sierpnia 2016

Mity, legendy, baśnie towarzyszą człowiekowi odkąd stał się istotą rozumną, obdarzoną wyobraźnią, zdolną do porozumiewania się z innymi ludźmi za pomocą mowy. Racjonalne myślenie i wyobraźnia zastępowały mu wiedzę naukową, zmieniając zjawiska, których nie rozumiał (tj. śmierć, choroba, susza itp.) w mit o tajemniczych siłach mających władzę nad światem. Funkcją mitu nie było tylko wyjaśnienie pewnych zjawisk, ale także ochrona przed nimi. Człowiek wierzący w mit mógł kontrolować swoje życie. Gdy dotknęło go nieszczęście mógł temu przeciwdziałać odprawiając stosowne rytuały bądź składając ofiarę na przebłaganie bogów. Do najstarszych mitów należą te, które dotyczą problemu życia i śmierci – dwóch tematów, które od wieków fascynują człowieka, skłaniając go do egzystencjalnych rozważań, a także inspirując go do tworzenia nowych interpretacji. Jednym z takich mitów jest mit o wampirach – istotach żyjących na pograniczu życia i śmierci.
Według przekonań mitologicznych wampir to człowiek, który po śmierci przekształcał się w demona, żywiącego się ludzką krwią. Zabijał niewinnych ludzi poprzez wysysanie z nich życiodajnej krwi. Wampir, aby przetrwać musiał odebrać innemu człowiekowi życie – tym samym stawał się istotą przeklętą, którą od wiecznego potępienia uratować mogła tylko ponowna śmierć. Uśmiercenie wampira powinno być zaplanowane i przeprowadzone według miejscowych rytuałów antywampirycznych. Badania archeologiczne potwierdzają, że zwyczaj profanacji zwłok, w celu powstrzymania domniemanego wampira, był znany i praktykowany w średniowiecznej Europie. Ataki wampirów nasilały się zwłaszcza w czasach zarazy, gdyż w ten sposób prosty lud tłumaczył sobie przyczynę nieszczęścia.
Postać wampira była obecna w wielu mitologiach na świecie, jednakże w zależności od regionu zmieniały się jego cechy fizyczne oraz upodobania żywieniowe. Wampir mógł być przerażającym żywym trupem, piękną dziewczyną lub owłosionym potworem. Zamiast picia krwi mógł zjadać całe ciała lub pojedynczy narząd np. serce lub wątrobę. Pomimo tych różnic wampir wszędzie uznawany był za istotę przeklętą. Ponadto w każdej mitologii mit o wampirach związany był przynajmniej z jednym tematem tabu.  Zakazy kulturowe dotyczyły zazwyczaj tematów związanych ze śmiercią, kanibalizmem, hematofagią, erotyzmem, homoseksualizmem i patologiami seksualnymi.
Najczęściej oskarżanymi o wampiryzm byli ludzie o dziwnym wyglądzie. Mógł być on spowodowany przez nieznane wówczas choroby genetyczne lub choroby nabyte tj. wścieklizna. O bycie wampirem oskarżano także osoby chore umysłowo lub mieszkające w odosobnieniu. Jakakolwiek odmienność nie była wśród prostych ludzi tolerowana.
Współczesne idealizowanie i uczłowieczanie postaci wampira - który jeszcze do niedawna był postacią demoniczną - jest zjawiskiem niezwykłym i wymagającym głębszej analizy. Zaskakująca jest też wciąż rosnąca popularność wizerunku wampira, którego literatura i film wykreowały na istotę nie tylko posiadającą nadludzką moc, ale i będącą spełnieniem wszelkich ludzkich pragnień. Można to tłumaczyć jako próbę zapanowania nad złem lub przemiany zła w dobro. W książkach dla młodzieży wampir walczy o swoje człowieczeństwo, posiada uczucia i jest zdolny obdarzyć człowieka zaufaniem i miłością. Zamiast krwi ludzkiej pije krew zwierzęcą lub syntetyczną. A więc robi coś co jest zupełnie sprzeczne z jego naturą. Zabija, a może raczej tłumi w sobie pierwiastek zła, chcąc odpokutować swoje zbrodnie. Przypomina tym samym bardziej pokornego pokutnika niż krwiożerczego demona.
Podsumowując, mit o wampirze jest zagadnieniem, które można rozpatrywać na wiele sposobów: zarówno pod względem kulturowym, medycznym, jak i psychologicznym. W kolejnym artykule poświęcę więcej czasu arcyciekawemu aspektowi medycznemu. A tymczasem zachęcam do lektury moich wcześniejszych postów:
Dlaczego wampiry muszą pić krew? 
Dlaczego wampir boi się słońca, krzyża i wody święconej?

Źródło: praca naukowo-badawcza Scoffera

 

Popularne Posty

Translate

Wszelkie prawa zastrzeżone. Obsługiwane przez usługę Blogger.